Oh muerte que has sido toda mi vida.
Oh pena que has sido todo mi tiempo.
Oh reloj, que raudo vienes envejeciendo.
Oh experiencia que nada has aprendido.
Oh
espejo, que en tu fondo eres calavera.
Oh melancolía mía,
que mi vida y mi muerte,
que mi tiempo y mi corazón,
que mi espejo y mi intención...
y cada uno de mis versos,
has ennegrecido.
Oh hábito amargo, mi señera congoja,
que mi totalidad penetras y apresas
cual pegajosa hiedra silvestre
sin ley ni poda.
.
.
.
P-Car
Paty Carvajal-Chile
N°1631 – 30.01.2024
Derechos
Reservados
Propiedad
Intelectual
Protección: Safe
Creative
📷 de Internet
(ante cualquier advertencia
será retirada de inmediato)

Intenso, profundo, que muito gostei de ler.
ResponderBorrar.
Deixo votos de um feliz ano novo de 2026.
.
“”Poema: De costas voltadas ““
.
Gracias Rykardo, buenos días. Que el sol te brinde su calor y la luna su inspiración durante este nuevo ciclo de vida. Gracias por leer mis poesías, pronto te he de visitar. Un abrazo grande.
BorrarEmpiezas el año como termina el anterior. Poesía, sensibilidad y arte en la expresión. Y sobre todo contenido en su esencia.
ResponderBorrarAbrazos, Paty.
Hola Ernesto, estimado amigo. Gracias por apreciar mi contenido, el que fluye natural... desde el alma. Me gusta sentir que este oficio, es arte y que puede acompañar a muchos corazones en su caminar por la vida. Te deseo un año maravilloso, lleno de hermosos momentos y hermosas personas, un abrazo enorme.
Borrar